Narodowe Wyzwaniwa w Rolnictwie Narodowe Wyzwaniwa w Rolnictwie

Narodowe Wyzwania w Rolnictwie to wizja przyszłości poparta praktyką

Konferencja pt. „Narodowe Wyzwania w Rolnictwie” już blisko od dekady gromadzi producentów rolnych, dając im możliwość przedstawiania nie tylko własnych opinii, ale także dzielenia się z innymi potrzebną wiedzą do rozwoju. Podczas rokrocznie odbywającego się eventu grono profesjonalistów prezentuje wizję przyszłości rolnictwa oraz praktyczne sposoby dojścia do niej.

Wierzymy w to, że tak samo będzie jesienią tego roku, gdy odbędzie się kolejna – 10. już edycja „Narodowych Wyzwań w Rolnictwie”. 

Zapraszamy na event realizowany przez profesjonalistów dla profesjonalistów w swoim fachu. Mamy nadzieję, że „Narodowe Wyzwania w Rolnictwie”, tak samo jak w minionych latach, dadzą także tym razem potrzebne inspiracje do dalszego rozwoju. Jesteśmy dumni, że co roku oferujemy tę możliwość wszystkim przedstawicielom branży. 

Unia Europejska wytyczyła nową strategię i nie zamierza od niej odchodzić. Mimo wojny w Ukrainie wywołanej przez Rosję, cele, które zamierza osiągnąć europejska Wspólnota, pozostają niezmienne. Przyjęła ona plan działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń wody, powietrza i gleby, przedstawiający zintegrowaną wizję świata do 2050 roku, w którym to zanieczyszczenia środowiska zostają zredukowane do poziomów nieszkodliwych dla zdrowia ludzkiego i naturalnych ekosystemów. Plan łączy wszystkie odpowiednie polityki UE w tym zakresie. „Strategia od pola do stołu” jest tym elementem planu, który dotyczy europejskich rolników. W ten duży plan mają wpisywać się plany strategiczne ustalane w poszczególnych krajach członkowskich Unii Europejskiej. Każdy z nich jest suwerennym dokumentem i tylko rządy poszczególnych krajów mają na niego wpływ.

Czy wobec tego skrojony przez nasz rząd Krajowy Plan Strategiczny dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 jest dokumentem oczekiwanym przez naszych rolników? Trwająca na ten temat dyskusja przeciąga się, a już od przyszłego roku cele w nim zapisane będą realizowane. Spornymi kwestiami są m.in. dotacje na rozwój gospodarstw, skala wsparcia upraw ekologicznych oraz metody wdrażania rolnictwa węglowego (tzw. ekoschematy).

Czy wobec tego założenia polskiego Planu Strategicznego uwzględniają potencjał polskiego rolnictwa, w którym dominują gospodarstwa małe i średnie?

Bruksela uważa, że Unia Europejska, w tym Polska, nie wygrywa konkurencji na rynkach rolnych ilością ani ceną, wygrywa jakością produktów. Dlatego też chce, żeby nasz Krajowy Plan Strategiczny był dopasowany do charakteru naszego rolnictwa i żeby nie ograniczał się jedynie do wybranych gospodarstw.

Czy rozwój rolnictwa ekologicznego oznacza spadek wydajności produkcji rolnej? Nie oznacza, co pokazują przykłady Włoch i Austrii, gdzie średnia powierzchnia gospodarstw jest zbliżona do Polski. Te kraje są znaczącymi producentami żywności ekologicznej i ten profil produkcji właśnie przyczynił się do ich wzrostu gospodarczego. Czy taką drogą powinna pójść Polska? Czy małe i średnie gospodarstwa w naszym kraju mają szansę uzyskać ekonomiczny potencjał taki, jak gospodarstwa w krajach wskazywanych za wzór? Jak należy przeformatować wsparcie finansowe w nowej perspektywie, żeby stało się ono kołem zamachowym dla wdrażania innowacji technologicznych w produkcji roślinnej i zwierzęcej?

Dużym wyzwaniem dla rolników będzie sekwestracja dwutlenku węgla. W tym wypadku nie wystarczy powiedzieć, że Wspólnota będzie dopłacała rolnikom za jego przechwytywanie i na tym zakończyć, należy wypracować i certyfikować systemy funkcjonujące w rolnictwie węglowym. To duże wyzwanie, ale także interesujący sposób finansowania europejskiego rolnictwa.

Produkcja rolna to system naczyń połączonych i tylko równowaga w nich wszystkich zagwarantuje w przyszłości sukces rolnikom. Rok 2022 rysuje się bardzo ciekawie, a strategia „Od pola do stołu” to ogromna szansa dla polskiego rolnictwa, pod warunkiem że rząd właściwie ją wykorzysta.

Bez wątpienia potrzebne jest wsparcie dla małych i średnich gospodarstw, pomoc w tworzeniu krótkich łańcuchów dostaw, wspieranie krajowego przetwórstwa i lokalnych rynków.